Wskazówki do projektowania uszczelnianych konstrukcji

 

Dobór materiałów i wymiarów konstrukcji żelbetowych

Pierwszym i fundamentalnym krokiem przy projektowaniu konstrukcji narażonych na napór wody gruntowej jest prawidłowy dobór materiałów i wymiarów elementów żelbetowych. Konstrukcje te powinny być zaprojektowane tak, aby wytrzymywać znaczne parcie hydrostatyczne, a także naprężenia wynikające z ruchów termicznych i obciążeń eksploatacyjnych. W tym celu konieczne jest zastosowanie odpowiednich przekrojów ścian fundamentowych, ław, płyt i stropów, a także zbrojenia dostosowanego do obciążenia. W praktyce oznacza to dobór betonu o wyższej wytrzymałości na ściskanie (np. klasy C30/37 lub wyższej) oraz zastosowanie zbrojenia z prętów stalowych najczęściej o średnicach Ø12–Ø16 mm w rozstawie zazwyczaj założonym przez projektantów na poziomie co 20–25 cm.

Niezwykle istotnym aspektem jest zapewnienie integralności konstrukcji – brak ciągłości zbrojenia lub niewłaściwe wykonanie przerw roboczych lub/i dylatacji może skutkować pęknięciami, a w konsekwencji – penetracją wody.

Umiejętne rozplanowanie dylatacji zmniejsza ryzyko powstania naprężeń skupionych i mikroprężeń uszkadzających hydroizolację.

Przy projektowaniu elementów betonowych na zewnątrz (zamarzających) należy projektować beton mrozoodporny np. F100 lub F150 dodatkowo pokrywany powłoką Hydrostop, co jeszcze podwyższa jego mrozoodporność.

Zalecane rozwiązania dla nowych podziemi

W przypadku nowych budynków podpiwniczonych i znajdujących się w strefach wysokiego poziomu wód gruntowych, rekomendowanym podejściem jest stosowanie izolacji na płycie fundamentowej lub w technologii ścian szczelinowych. Płyta fundamentowa umożliwia równomierne rozłożenie nacisku hydrostatycznego i zapewnia jednolitą płaszczyznę dla aplikacji hydroizolacji powłokowej lub dobre podłoże dla hydroizolacji strukturalnej - krystalizującej.

Producent materiałów Hydrostop zaleca, aby warstwa uszczelniająca na spodzie płyty fundamentowej była wykonana z Hydrostop‑Mieszanki (nr 203) i rozsypywana tak by uzyskać sumaryczną ilość nie mniejszą niż 2-3 kg/m² lub z Hydrostop-Mata Penetrująca nr 542. Następnie, na ścianach należy zastosować wewnętrzną powłokę z Mieszanki-Projesjonalnej nr 209.

Weryfikacja wytrzymałości posadzki i zabezpieczenie styków

W obiektach modernizowanych, które są zalewane i wymagają wykonania lub odtworzenia izolacji przeciwwodnej lub w przypadku rekonstrukcji istniejących podziemi, kluczowe jest sprawdzenie, czy istniejąca płyta posadzkowa ma wystarczającą wytrzymałość na wypór. Jeżeli płyta nie spełnia wymogów odporności na parcie hydrostatyczne (co sprawdza się obliczeniowo), niezbędne jest jej wzmocnienie – poprzez wykonanie nadlewek balastowych, a w skrajnych przypadkach – zastosowanie płyty odwróconej.

W strefie połączenia posadzki ze ścianą należy wykonać wodoszczelny klin przyścienny. Technologia wskazuje na wykorzystanie Hydrostopu‑Zaprawy Wodoszczelnej nr 401 do wypełnienia wykutego lub odlanego od profilu rowka, aż po pełne zamknięcie szczeliny. Po związaniu, całość należy pokryć Hydrostopem‑Superelastycznym w ilości ok. 3 kg/m², co zabezpieczy powstałe zamocowania przed skutkami ruchów termicznych oraz mikropęknięciami.

Przy projektowaniu podziemi nowej budowli przy wysokim poziomie wód gruntowych, najlepiej jest projektować część podpiwniczoną na płycie fundamentowej, a w uzasadnionych przypadkach w technice ścian szczelinowych.

Większa ilość wskazówek i rusunków dotyczących projektowania izolacji znajduje się w Poradniku Stosowania Materiałów Hydrostop.
_________________________________________________
O dużej sile nacisku na posadzki w piwnicach świadczy następujący przykład: Dla posadzki o powierzchni 20m² w położonej 50cm poniżej maksymalnego poziomu wody gruntowej wystąpi wypieranie 500kg na każdy metr kwadratowy, czyli dla całej tej posadzki wystąpi nacisk od spodu o sile 10 ton.